RSS
Zoeken

Verhaal - Vertrek van het eiland

Geplaatst op: 10 augustus 2012 - Categorie: Alles & Algemeen

HOLLUM - Het eiland barst van de verhalen. Wij verzamelen ze hier voor u. Anekdotes, reisverhalen, geschiedenissen, sprookjes: als het maar een link heeft met Ameland. De link kan het onderwerp zijn of de auteur.

Via deze link komt u bij alle verhalen.

Hieronder een verhaal van Neja Kossen.

Vertrek van het eiland

Het was in de zomer van 1970, had net mij huishoudschool afgerond
en ja, wat moet je dan doen. Ik wist het wel, ik ging thuis werken natuurlijk.
Maar die vlieger ging niet op. Mijn moeder, Dolly Kossen, had de oplossing.
Ik mocht kiezen: of nog een jaar naar de mavo, dat kon toen,
of werken op een ander, zoals dat zo mooi heet.
Naar school nog een heel jaar nee, daar had ik geen zin in.
Dus mijn moeder nam iedere dag de krant door om te kijken of er ook werk was an de wal.
Het was half Julie, midden in het seizoen, en ja hoor, je raadt het al.
“Hier,’ zei ze, “Hulp in de huis houding op een volkshogeschool in Baarn.”
Mijn broer Bram moest mij maar ff helpen met een brief.
VPVAWij lachen samen, daar kom je nooit hoor, zei Bram. Je bent er veel te jong voor.
Ik dacht, gelukkig, grote broer weet het wel.
Maar ja, zo vlug kon het vroeger ook gaan. Binnen een week had ik bericht
en ja hoor, zo doortastend mijn moeder altijd was, zei ze “Kom op, morgenochtend vroeg gaan we naar Baarn.”
Wij in de trein, een belevenis op zich.
Nu daar aangekomen, midden in de bossen van jan en alleman verlaten,
had ik een gesprek met de directeur. Daar keek je toch tegen op.
Ik dacht bij mijn eigen: “Hier kom ik toch nooit, had Bram toch ook gezegd.”
Maar dat kleine meisje van dat eiland werd toch aangenomen en ik weet de datum nog als de dag van gister dat ik op 1 aug 1970 vertrok naar Baarn.
Een badgast van ons heeft mij gebracht: Willie Schruder.
Ik heb daar twee jaar gewerkt en ja toe kwam de liefde. Maar voor dit alles ben ik mijn moeder nog dankbaar, want het heeft mij gemaakt tot wat ik nu ben.
Vroeger had ik niet veel meer met het eiland, maar naarmate je ouder wordt,
ja, ik vind het er nog steeds leuk en keer steeds vaker terug.
Wonen misschien niet meer, maar wie weet overwinteren misschien wel weer.
Neja Kossen

Relevante dossiers: Hart van Ameland
Naar nieuwsoverzicht
Ads door PA
Gesponsorde links:
Hier adverteren?