RSS
Zoeken

Ingezonden - Een sprookje of toch niet?

Geplaatst op: 21 april 2017 - Categorie: Alles & Algemeen

HOLLUM - Het eiland barst van de verhalen.
Wij verzamelen ze hier voor u. Anekdotes, geschiedenissen, reisverhalen, sprookjes: als het maar een link heeft met Ameland. De link kan het onderwerp zijn of de auteur.
Via deze link komt u bij alle verhalen.

Een sprookje of toch niet?

Het gebeurde heel langzaam. Zo langzaam dat het bijna niemand opviel. Maar ineens stond het daar weer, het kasteel van de Cammingha's. Midden in Ballum. Een nieuwe Vrijheer had er zijn intrek genomen met enkele van zijn vazallen. Ze reilden en zeilden, maar liepen met enige regelmaat vast op de verradelijke zandbanken en werden dan met pijn en moeite en voor fikse sommen weer vlot getrokken. Het tochtte er wel en soms blies een ijskoude wind door alle kieren. Was het fundament wel stevig genoeg? Ze negeerden het kraken en piepen. Het ging steeds vaker mis. Zo zat er ergens op een achterkamertje een kip te broeden op een reddingsplan voor de bejaardenzorg. Maar in het ver van het machtscentrum gelegen dorp Hollum wisten ze het al lang: de ouwetjes zouden niet op een vlot worden gezet om naar de wal te worden gesleept. Binnen de kortste keren waren alle eilanders op de hoogte. Want Dorpsbelang zit tot in de haarvaten van de inwoners van Nes, Buren, Ballum en Hollum en dat beseften de kasteelbewoners vaak niet of te laat. En van wanten weten deze Amelanders. Daar hebben ze geen kasteelheer met vazallen voor nodig. Zo grepen ze in toen er een mysterieus spel werd gespeeld tussen de bewoners van het kasteel, een plaatselijke grutter en omwonenden van vier met sloop bedreigde huisjes. Ze lieten niet met zich sollen. Zij kenden de weg naar het oudste adviescollege van de regering, de Raad van State, zoals ooit hun voorgangers de weg wisten te vinden naar de Engelse heerser Oliver Cromwell. Daar meldden hun gezanten dat ze onafhankelijk waren en niets te maken hadden met de oorlogen die de Verenigde Nederlanden met de Britten uitvochten. Ze kregen erkenning, ondanks het aanvankelijke verzet van de (alleen) heersende Cammingha en de woede van de Staten Generaal.

Ze pikken veel, de bewoners van de ouwe pôlle, maar er zijn grenzen. En die lijken ook nu weer eens te zijn bereikt, zo niet overschreden. Het wachten is slechts nog op het bevel van de koning aller Nederlanders aan zijn Friese commissaris om het statenjacht zeilklaar te laten maken en koers te zetten richting Ameland. Ingetogen zal hij worden begroet, geen Amelanders die de paarden voor de koets uitspannen en deze naar het kasteel trekken. Hooguit een enkele trompetspeler die met forse klaroenstoten de komst van zijne Majesteits gezant aankondigt. Binnen de kortste keren zitten de kasteelheer en zijn vazallen weer op de begane grond in Ballum en wachten lijdzaam af wat hun lot zal zijn. En het kasteel? Wordt dat opnieuw gesloopt? Niet nodig: het was slechts een luchtkasteel. Voordat de commissaris weer vertrekt om zijn heer, de koning, verslag uit te brengen onthult hij nog de nieuwe gevelsteen. “Hoogmoed komt voor de val” staat erop.

Door Hans Hoogendijk

Relevante dossiers: Hart van Ameland
Naar nieuwsoverzicht
Ads door PA
Gesponsorde links:
Hier adverteren?