In de rubriek ‘Verliefd op Ameland’ praten we met mensen die hun hart verloren zijn aan het eiland of aan iemand op het eiland. Mensen die voor de liefde naar het eiland zijn gekomen of mensen die uit liefde voor het eiland elk jaar weer terugkeren. Vandaag vertelt Daniël Gort over zijn liefde voor Ameland, het eiland waar hij al zijn hele leven komt.
‘Een groot deel van mijn jeugd heb ik doorgebracht op Ameland. Ik ben geboren in ’74 en was ook vanaf dat jaar elke vakantie en elk vrij moment op het eiland. Mijn ouders, die in 2020 overleden zijn, hadden daar een chalet. Mijn vrouw, schoonzusje en ik zetten de verhuur van het chalet nu voort en de familie is er zelf ook nog veel te vinden.’
Een groot familiefeest
‘Ik herinner me vooral het gevoel van thuiskomen op Ameland. En dan specifiek op de Kiekduun, waar ons chalet staat. Niet alleen mijn ouders hadden daar een plek, ook mijn opa en oma hadden er een caravan en er waren ooms en tantes, neefjes en nichtjes.
Het voelde dan ook altijd als een groot familiefeest. Met mijn neefjes en nichtjes verzonnen we altijd wel een avontuur en waren we veel op pad; hutten bouwen, met een rugzak wandelen naar het Oerd, mosselen zoeken op het strand of garnalen vissen.
Ook deden we veel samen als gezin, mijn vader en moeder, ik en mijn broertje, Marcel. We gingen vliegeren met mijn vader in de weilanden of hele middagen naar het strand, frisbeeën en spelen. Ook luisterde ik graag naar mijn oma, die ook al sinds haar vroegste jeugd op het eiland kwam, en die mooie verhalen vertelde over vroeger.
Ik heb hele fijne herinneringen aan die tijd. Dat gevoel van saamhorigheid en verbinding met de familie. Als we elkaar nu treffen op het eiland, is dat er nog steeds.’
Met de paplepel ingegoten
‘Mijn ouders hebben elkaar ook ontmoet op Ameland. Je krijgt Ameland dan ook met de paplepel ingegoten. En je geeft de liefde voor het eiland zelf ook weer door aan je eigen kinderen. Mijn dochter geeft ook regelmatig aan dat ze dan graag weer even naar Ameland wil. Ook al gaan we dan maar voor een weekend, ik kan me er dan al dagen op verheugen. Het chalet op Ameland voelt ook echt als een verlengstuk van je eigen huis.’
Even in een andere wereld
‘Het fijne van Ameland is dat je al je beslommeringen even kwijt kunt raken. Die laat je achter op de wal op het moment dat je op die boot stapt om in 45 minuten de oversteek te maken. Dat heb je ongetwijfeld ook op de andere eilanden, maar Ameland is wat dat betreft een stuk toegankelijker.
Als ik op Ameland ben geniet ik vooral van het gevoel niets te hoeven. In de zomervakanties gaan we vaak naar het buitenland en dan gaan we graag op ontdekking uit, maar Ameland is thuis, dus daar hoef ik niks te ontdekken, maar kan ik gewoon, zijn.
De natuur blijft er prachtig. Het Oerd is verreweg de mooiste plek wat mij betreft. De vrijheid die je voelt als je op de hoge duin staat en op het Oerd loopt, terwijl er niets anders is dan vogels, wind en zee. Die rust vind je eigenlijk nergens anders.’
‘Het is ook prettig dat je vaste routines hebt. Zo is het vaste prik dat we een visje halen bij Metz en wandelen we vanuit het chalet op Kiekduun altijd dezelfde route over het Willemspad, het strand over en dan bij het StrandhuYs de duin weer op.
We hebben ook wel eens gekampeerd op Klein Vaarwater en op Duinoord toen mijn ouders nog leefden, maar hoewel het leuk is om andere plekjes te ontdekken op Ameland, is het toch niet hetzelfde.
We hebben een prachtig plekje aan de rand van Kiekduun waar we vrij uitzicht hebben en uitkijken op de Vleijenhof. Soms zien we vanuit het chalet de reeën het bos inlopen. Toen in de jaren ’90 de caravans verplaatst werden, mochten mijn opa en oma als een van de eersten kiezen, omdat zij er al zo lang stonden. Op dat plekje staan we nu.’
Ik zoek een excuus om naar Ameland te gaan
‘Nog steeds zijn we veel op het eiland te vinden. We gaan meestal in de kerstvakantie, een paar dagen in de voorjaars- en meivakantie en met Pasen is het vaste prik dat onze familie daar samenkomt. Ook eind september gaan mijn vrouw en ik, beiden werkzaam in het onderwijs, even opladen na die drukke opstartperiode. Maar ook als er niet echt een aanleiding is, zoek ik wel een excuus om naar Ameland te gaan. Dan verzin ik dat ik daar wat moet doen en ben ik weer helemaal blij.’
Een kanon afschieten
‘Wat mij betreft maakt het ook niet uit wat voor weer het is op Ameland. Ik geniet ervan als het mooi weer is, maar ook in december is het fijn. Je kunt dan een kanon afschieten op de camping en je hebt het strand helemaal voor jezelf. Ook een pak sneeuw geeft weer een unieke ervaring op het eiland.
Het beste dat je kunt doen op Ameland is fietsen. En dan bij voorkeur langs de wadkant, over die zeedijk langs het wad. Dat is prachtig, met het verschil tussen eb en vloed, alle vogels en natuur die daar te zien is. Het eiland proeven gaat het beste op de fiets.’
Een bijzondere plek
‘In 2023 is mijn broertje overleden. Hij deelde de liefde voor Ameland en zat het liefst op een bankje op de grauwe duun, waar hij rustig kon zitten en over de zee kon turen. Dat is een bijzondere plek voor ons, want dat is echt de plek van Marcel, waar hij zijn rust vond.
Als zijn kinderen naar Ameland gaan, dan zeggen ze ook; “we gaan naar papa toe.” Het geeft extra betekenis aan het eiland. Mijn nest is weg, maar op Ameland vind ik het weer terug.’
Houd jij van Ameland of woon jij op Ameland en heb je een bijzonder verhaal te vertellen voor een van onze rubrieken of ken je iemand met een goed verhaal die dat graag met ons wil delen? Laat het ons dan weten via info@persbureau-ameland.nl
