In de rubriek ‘Verliefd op Ameland’ praten we met mensen die hun hart verloren zijn aan het eiland of aan iemand op het eiland. Mensen die voor de liefde naar het eiland zijn gekomen of mensen die uit liefde voor het eiland elk jaar weer terugkeren. Vandaag vertelt Linda (52) over haar liefde voor Ameland, het eiland waar zij zich graag eventjes mag verstoppen.
‘Ik kom uit de Achterhoek en woon op de Veluwe, samen met mijn partner, dochter en ons Griekse geadopteerde hondje Cookie. Een prachtige plek waar veel toeristen naar toe trekken. Maar zelf ben ik het liefst op Ameland.
De eerste keer dat ik op het eiland was, kan ik me gek genoeg niet herinneren. Het moet rond de 30 jaar geleden zijn geweest. We gingen daar mijn neef opzoeken, die na vakantiewerk uiteindelijk op Ameland is blijven plakken en daar succesvol werd in de horeca.
Hoewel ik dus geen herinnering heb aan dat eerste bezoek, weet ik nog wel heel goed dat ik na een paar bezoeken aan Ameland dacht: wat is er toch met mij aan de hand?
Want het eiland maakte zoveel emoties bij mij los.’
Hier kan niemand mij vinden
‘In mijn leven ervaar ik best wel wat stress. Als perfectionist en hoog gevoelig persoon vraag ik veel van mezelf; alles moet netjes en goed. Op het eiland laat ik alles varen en kan ik dat los laten.
Wij zijn als gezin ook gek op Griekenland, maar het gevoel dat ik bij Ameland heb is nergens mee te vergelijken.
Het is alles bij elkaar: het eiland gevoel, familie die er woont, de rust en stilte die er heerst, de prachtige natuur en de vele mooie plekjes. Het gevoel van het zand op mijn huid, de oneindige zee met zijn golven die mijn hoofd leeg maken, met hier en daar een zeehond die zich laat zien. Ik vind het fantastisch dat mijn ouders er ook jaarlijks komen. Zelf kom ik er vaker, maar ik ga met mijn eigen gezin ook zo’n twee keer per jaar. Ik vind het fijn dat ik mijn tante kan bezoeken die er al jaren woont en daarnaast ga ik ook met vriendinnen naar Ameland. Ik ben dan ‘de gids’ en besef dan ook dat er nog genoeg te leren valt over Ameland.
Dat het eiland voor mij bekend is vind ik heel prettig. In het dagelijks leven weten mensen mij vaak te vinden en komen ze bij mij met hun zorgen. Dat vind ik heel mooi en waardevol. Op het eiland voelt het alsof niemand mij kan vinden en ik even alleen met mezelf kan zijn. Dat voelt ook heel goed. Zelfs ons hondje, dat best angstig is, voelt zich op Ameland vrij en vindt het fantastisch in de duinen.’
Een trouwe fan
‘Wanneer ik ergens voor ga, dan is het voor altijd. Zo ben ik van kleins af aan al een mega Frank Boeijen fan. Ook ben ik altijd een Feyenoord fan geweest. Op diezelfde manier ben ik ook trouw aan mijn eiland. Dat is niet altijd makkelijk, want de drang om naar Ameland te gaan voel ik het hele jaar door. Ik ben bijvoorbeeld net terug, en ik heb alweer geboekt. Dat was helemaal niet de bedoeling. Maar ik ga deze maand dus opnieuw.
Gelukkig heb ik een partner die mij begrijpt en die zich thuis wel redt. Ga maar, zegt hij dan. Want hij weet ook dat Ameland voor mij opladen betekent. Zijn vrouw komt gezelliger weer terug.’
Kijk om je heen
‘Ik heb verschillende favorieten op Ameland. Als ik aankom plof ik regelmatig even neer bij Binnen in Nes met een borrelplank. Maar ik kom ook heel graag bij De Boerderij in Ballum, de pet van mijn Opa hangt daar bij de ingang. En ik loop graag de Geurschuur even binnen. Als bezoeker vind ik het ook belangrijk om accessoires en kleding te kopen op Ameland, en op die manier de Amelanders te steunen.
Willen we de drukte juist opzoeken dan is Nes Café of Van Heeckeren gezellig. Maar mijn lievelingsplek is het duin- en kweldergebied in Buren. Om precies te zijn bij de steen waarop staat, “Kijk ik om me heen, blijk ik midden in mijn leven te staan.”
Dat is ook wat ik mensen aanraad om te doen wanneer ze het eiland bezoeken. Laat de auto aan wal, huur een elektrische fiets en kijk om je heen.’
Helemaal alleen
‘Ik ben al vele malen op het eiland geweest, maar over een poosje ga ik iets doen wat ik al heel lang wil: alléén naar Ameland. Ik heb al geboekt voor een volle week en ben nu al aan het fantaseren over hoe dat zal zijn.
Natuurlijk ga ik op familiebezoek, maar ook ga ik alleen uit eten, sporten, wil ik een museum bezoeken en zal ik in mijn eentje met regelmaat over het strand slenteren. Ook zou ik wel graag een kerkdienst willen bijwonen tussen de Amelanders in. En ik ga de dingen doen die ik altijd doe op Ameland, want ik heb Frank Boeijen ook al meer dan vijfhonderd keer gezien, en net als van Frank krijg ik ook van Ameland nooit genoeg. Ik vind het ook een beetje spannend, heb altijd mensen om mij heen, maar ik verheug me er nu al op om te ontdekken of ik me nóg dieper verbonden kan voelen met Ameland dan ik al doe.’
Houd jij van Ameland of woon jij op Ameland en heb je een bijzonder verhaal te vertellen voor een van onze rubrieken of ben/ken je iemand met een goed Amelander verhaal die dat graag met ons wil delen? Laat het ons dan weten via info@persbureau-ameland.nl
